دیوان شمس
-
غزل شمارهٔ ۷۱۰
آن شعله نور می‌خرامد وان فتنه حور می‌خرامد شب جامه سپید کرد زیرا کان ماه ز دور می‌خرامد مستان شبانه…
بیشتر بخوانید » -
غزل شمارهٔ ۷۰۹
جان از سفر دراز آمد بر خاک در تو بازآمد در نقد وجود هر چه زر بود از گنج عدم…
بیشتر بخوانید » -
غزل شمارهٔ ۷۰۸
برخیز که ساقی اندرآمد وان جان هزار دلبر آمد آمد می ناب وز پی نقل بادام و نبات و شکر…
بیشتر بخوانید » -
غزل شمارهٔ ۷۰۷
آن یوسف خوش عذار آمد وان عیسی روزگار آمد وان سنجق صد هزار نصرت بر موکب نوبهار آمد ای کار…
بیشتر بخوانید » -
غزل شمارهٔ ۷۰۶
روزم به عیادت شب آمد جانم به زیارت لب آمد از بس که شنید یاربم چرخ از یارب من به…
بیشتر بخوانید » -
غزل شمارهٔ ۷۰۵
ای کز تو همه جفا وفا شد آن عهد و وفای تو کجا شد با روی تو سور شد عزاها…
بیشتر بخوانید » -
غزل شمارهٔ ۷۰۴
آن جا که چو تو نگار باشد سالوس و حفاظ عار باشد سالوس و حیل کنار گیرد چون رحمت بی‌کنار…
بیشتر بخوانید » -
غزل شمارهٔ ۷۰۳
آن کس که ز جان خود نترسد از کشتن نیک و بد نترسد وان کس که بدید حسن یوسف از…
بیشتر بخوانید » -
غزل شمارهٔ ۷۰۲
پرکندگی از نفاق خیزد پیروزی از اتفاق خیزد تو ناز کنی و یار تو ناز چون ناز دو شد طلاق…
بیشتر بخوانید » -
غزل شمارهٔ ۷۰۱
آن خواجه خوش لقا چه دارد بازار مرا بها چه دارد او عشوه دهد از او تو مشنو رختش بطلب…
بیشتر بخوانید »
