دیوان اشعار سعدی
-
غزل ۴۴۴
یا رب آن رویست یا برگ سمن یا رب آن قدست یا سرو چمن بر سمن کس دید جعد مشکبار…
بیشتر بخوانید » -
غزل ۴۳۷
بگذار تا مقابل روی تو بگذریم دزدیده در شمایل خوب تو بنگریم شوقست در جدایی و جورست در نظر هم…
بیشتر بخوانید » -
غزل ۴۳۸
ما دل دوستان به جان بخریم ور جهان دشمنست غم نخوریم گر به شمشیر می‌زند معشوق گو بزن جان من…
بیشتر بخوانید » -
غزل ۴۳۹
ما گدایان خیل سلطانیم شهربند هوای جانانیم بنده را نام خویشتن نبود هر چه ما را لقب دهند آنیم گر…
بیشتر بخوانید » -
غزل ۴۴۰
کاش کان دلبر عیار که من کشته اویم بار دیگر بگذشتی که کند زنده به بویم ترک من گفت و…
بیشتر بخوانید » -
غزل ۴۳۳
ما به روی دوستان از بوستان آسوده‌ایم گر بهار آید وگر باد خزان آسوده‌ایم سروبالایی که مقصودست اگر حاصل شود…
بیشتر بخوانید » -
غزل ۴۳۴
ما در خلوت به روی خلق ببستیم از همه بازآمدیم و با تو نشستیم هر چه نه پیوند یار بود…
بیشتر بخوانید » -
غزل ۴۳۵
ای سروبالای سهی کز صورت حال آگهی وز هر که در عالم بهی ما نیز هم بد نیستیم گفتی به…
بیشتر بخوانید » -
غزل ۴۳۶
عمرها در پی مقصود به جان گردیدیم دوست در خانه و ما گرد جهان گردیدیم خود سراپرده قدرش ز مکان…
بیشتر بخوانید » -
غزل ۴۲۹
تو مپندار کز این در به ملامت بروم دلم این جاست بده تا به سلامت بروم ترک سر گفتم از…
بیشتر بخوانید »
