غزلیات
-
غزل شمارهٔ ۳۰۸۰
تو نور دیده جان یا دو دیده مایی که شعله شعله به نور بصر درافزایی تو آفتاب و دلم همچو…
بیشتر بخوانید » -
غزل شمارهٔ ۳۰۷۹
بیامدیم دگربار سوی مولایی که تا به زانوی او نیست هیچ دریایی هزار عقل ببندی به هم بدو نرسد کجا…
بیشتر بخوانید » -
غزل شمارهٔ ۳۰۷۸
ز آب تشنه گرفتهست خشم میبینی گرسنه آمد و با نان همیکند بینی ز آفتاب گرفتهست خشم گازر نیز زهی…
بیشتر بخوانید » -
غزل شمارهٔ ۳۰۷۷
ایا مربی جان از صداع جان چونی ایا ببرده دل از جمله دلبران چونی ز زحمت شب ما و ز…
بیشتر بخوانید » -
غزل شمارهٔ ۳۰۷۶
بلندتر شدهست آفتاب انسانی زهی حلاوت و مستی و عشق و آسانی جهان ز نور تو ناچیز شد چه چیزی…
بیشتر بخوانید » -
غزل شمارهٔ ۳۰۷۵
بیا بیا که تو از نادرات ایامی برادری پدری مادری دلارامی به نام خوب تو مرده ز گور برخیزد گزاف…
بیشتر بخوانید » -
غزل شمارهٔ ۳۰۷۴
مسلم آمد یار مرا دل افروزی چه عشق داد مرا فضل حق زهی روزی اگر سرم برود گو برو مرا…
بیشتر بخوانید » -
غزل شمارهٔ ۳۰۷۳
بیا بیا که پشیمان شوی از این دوری بیا به دعوت شیرین ما چه میشوری حیات موج زنان گشته اندر…
بیشتر بخوانید » -
غزل شمارهٔ ۳۰۷۲
به من نگر که بجز من به هر کی درنگری یقین شود که ز عشق خدای بیخبری بدان رخی بنگر…
بیشتر بخوانید » -
غزل شمارهٔ ۳۰۷۱
دلا همای وصالی بپر چرا نپری تو را کسی نشناسد نه آدمی نه پری تو دلبری نه دلی لیک به…
بیشتر بخوانید »
