محمدرضا لطفی

محمدرضا لطفی (۱۷ دی ۱۳۲۵ در گرگان – ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۳ در تهران) ردیف‌دان، موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز، نوازندهٔ برجستهٔ تار و سه‌تار، همچنین پژوهشگر و مدرس موسیقی سنتی ایرانی بود. او از چهره‌های تأثیرگذار موسیقی ایرانی بود و با خلق آثاری چون «ایران ای سرای امید»، «کاروان شهید»، «برادر بی‌قراره» و «عشق داند» به میان تودهٔ مردم راه یافت. لطفی بنیان‌گذار کانون فرهنگی و هنری چاووش، گروه شیدا و مکتب‌خانه میرزا عبدالله بود و هنرمندان بسیاری از جمله خانوادهٔ کامکارها، مجید درخشانی، صدیق تعریف، حمید متبسم و حسین بهروزی‌نیا را تربیت کرد. او در کنار تار و سه‌تار، کمانچه، دف، نی و سنتور نیز می‌نواخت. لطفی تجربه همکاری با خوانندگان چون تاج اصفهانی، غلامحسین بنان و شجریان را داشته و همچنین خوانندگانی چون شهرام ناظری، هنگامه اخوان، صدیق تعریف، محمد گلریز و محمد معتمدی، اولین‌بار توسط محمدرضا لطفی به جامعهٔ موسیقی معرفی شدند.
ویدیو

ای عاشقان، استاد محمدرضا لطفی

سفر و هجرت ناخواسته لطفی به دیار غرب او را در فضایی متفاوت قرار داد. دیگر از آن جمع همدل…

بیشتر بخوانید »
مستند و نمایشی

لطفی چهار فصل

درباره فیلم در این فیلم چهره های تاثیر گذار موسیقی ایران از جمله محمدرضا شجریان، حسین علیزاده، بیژن کامکار، مجید…

بیشتر بخوانید »
ویدیو

مستند “تار هم دیگر لطفی ندارد”

زندگینامه محمدرضا لطفی و بخشی از تاریخ موسیقی ایران در مستندی با عنوان «تار هم دیگر لطفی ندارد» به مناسبت…

بیشتر بخوانید »
ویدیو

محمد رضا لطفی و بانوان شیدا- گفتم غم تو دارم

گروه بانوان شیدا نام یک گروه موسیقی می‌باشد که توسط محمدرضا لطفی پایه‌گذاری شد. محمدرضا لطفی پس از بازگشت به…

بیشتر بخوانید »