مواعظ سعدی
-
رباعی شمارهٔ ۲۳
فرزانه رضای نفس رعنا نکند تا خیره نگردد و تمنا نکند ابریق اگر آب تا به گردن نکنی بیرون شدن…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۲۴
آن گل که هنوز نو به دست آمده بود نشکفته تمام باد قهرش بربود بیچاره بسی امید در خاطر داشت…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۷
هر دولت و مکنت که قضا میبخشد در وهم نیاید که چرا میبخشد بخشنده نه از کیسهٔ ما میبخشد ملک…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۸
بس چون تو ملک زمانه بر تخت نشاند هر یک به مراد خویشتن ملکی راند از جمله بماند و دور…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۹
نه هر که ستم بر دگری بتواند بیباک چنانکه میرود میراند پیداست که امر و نهی تا کی ماند ناچار…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۲۰
مردان همه عمر پاره بردوختهاند قوتی به هزار حیله اندوختهاند فردای قیامت به گناه ایشان را شاید که نسوزند که…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۳
ظلم از دل و دست ملک نیرو ببرد عادل ز زمانه نام نیکو ببرد گر تقویت ملک بری ملک بری…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۴
از می طرب افزاید و مردی خیزد وز طبع گیا خشکی و سردی خیزد در بادهٔ سرخ پیچ و در…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۵
نادان همه جا با همه کس آمیزد چون غرقه به هر چه دید دست آویزد با مردم زشت نام همراه…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۶
هر کس که درست قول و پیمان باشد او را چه غم از شحنه و سلطان باشد وان خبث که…
بیشتر بخوانید »
