مثنوی معنوی
-
بخش ۱۷۵ – فرق میان دانستن چیزی به مثال و تقلید و میان دانستن ماهیت آن چیز
ظاهرست آثار و میوهٔ رحمتش لیک کی داند جز او ماهیتش هیچ ماهیات اوصاف کمال کس نداند جز بثار و…
بیشتر بخوانید » -
بخش ۱۷۴ – شناختن هر حیوانی بوی عدو خود را و حذر کردن و بطالت و خسارت آنکس کی عدو کسی بود کی ازو حذر ممکن نیست و فرار ممکن نی و مقابله ممکن نی
اسپ داند بانگ و بوی شیر را گر چه حیوانست الا نادرا بل عدو خویش را هر جانور خود بداند…
بیشتر بخوانید » -
بخش ۱۷۳ – آداب المستمعین والمریدین عند فیض الحکمه من لسان الشیخ
بر ملولان این مکرر کردنست نزد من عمر مکرر بردنست شمع از برق مکرر بر شود خاک از تاب مکرر…
بیشتر بخوانید » -
بخش ۱۷۲ – تشبیه نص با قیاس
نص وحی روح قدسی دان یقین وان قیاس عقل جزوی تحت این عقل از جان گشت با ادراک و فر…
بیشتر بخوانید » -
بخش ۱۷۱ – بیان آنک هرچه غفلت و غم و کاهلی و تاریکیست همه از تنست کی ارضی است و سفلی
غفلت از تن بود چون تن روح شد بیند او اسرار را بی هیچ بد چون زمین برخاست از جو…
بیشتر بخوانید » -
بخش ۱۷۰ – تشبیه دنیا کی بظاهر فراخست و بمعنی تنگ و تشبیه خواب کی خلاص است ازین تنگی
همچو گرمابه که تفسیده بود تنگ آیی جانت پخسیده شود گرچه گرمابه عریضست و طویل زان تبش تنگ آیدت جان…
بیشتر بخوانید » -
بخش ۱۶۹ – حکمت ویران شدن تن به مرگ
من چو آدم بودم اول حبس کرب پر شد اکنون نسل جانم شرق و غرب من گدا بودم درین خانه…
بیشتر بخوانید » -
بخش ۱۶۸ – وفات یافتن بلال رضی الله عنه با شادی
چون بلال از ضعف شد همچون هلال رنگ مرگ افتاد بر روی بلال جفت او دیدش بگفتا وا حرب پس…
بیشتر بخوانید » -
بخش ۱۶۷ – حیله دفع مغبون شدن در بیع و شرا
آن یکی یاری پیمبر را بگفت که منم در بیعها با غبن جفت مکر هر کس کو فروشد یا خرد…
بیشتر بخوانید » -
بخش ۱۶۶ – جواب حمزه مر خلق را
گفت حمزه چونک بودم من جوان مرگ میدیدم وداع این جهان سوی مردن کس برغبت کی رود پیش اژدرها برهنه…
بیشتر بخوانید »