مقطعات حافظحافظ

قطعه ۳۲- خسروا دادگرا شیردلا بحرکفا

خسروا دادگرا شیردلا بحرکفاای جلال تو به انواع هنر ارزانی
همه آفاق گرفت و همه اطراف گشادصیت مسعودی و آوازه شه سلطانی
گفته باشد مگرت ملهم غیب احوالماین که شد روز سفیدم چو شب ظلمانی
در سه سال آنچه بیندوختم از شاه و وزیرهمه بربود به یک دم فلک چوگانی
دوش در خواب چنان دید خیالم که سحرگذر افتاد بر اصطبل شهم پنهانی
بسته بر آخور او استر من جو می‌خوردتیزه افشاند به من گفت مرا می‌دانی
هیچ تعبیر نمی‌دانمش این خواب که چیستتو بفرمای که در فهم نداری ثانی

حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد بن بهاءالدّین حافظ شیرازی (حدود ۷۲۷ – ۷۹۲ هجری قمری برابر با ۷۰۶ - ۷۶۹ هجری شمسی)، شاعر بزرگ سدهٔ هشتم ایران (برابر قرن چهاردهم میلادی) و یکی از سخنوران نامی جهان است. بیش‌تر شعرهای او غزل هستند که به‌غزلیات حافظ شهرت دارند. گرایش حافظ به شیوهٔ سخن‌پردازی خواجوی کرمانی و شباهت شیوهٔ سخنش با او مشهور است او از مهمترین تأثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته می‌شود. در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبان‌های اروپایی ترجمه شد و نام او بگونه‌ای به‌محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت. هرساله در تاریخ ۲۰ مهرماه مراسم بزرگداشت حافظ در محل آرامگاه او در شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی برگزار می‌شود. در ایران این روز را روز بزرگداشت حافظ نامیده‌اند.

نوشته های مشابه

یک دیدگاه

  1. او در بیست و چهار سالگی شعری برای جلال الدین مسعود شاه اینجو برادر شاه شیخ ابواسحاق سروده که در دست است. در آن زمان به هنگام جنگ و مبارزه، رؤساء قلدر در هر ناحیه دست به مصادره اسب و قاطر توده مردم زده برای لشکر خود مرکب تهیه می دیدند. یکی از کسان شاه جلال الدین مسعود استر حافظ را مصادره می کند و حافظ جوان شعری به رسم مطایبه خطاب به شاه جلال الدین مسعود که از طرف برادر خود فرمانفرمای شیراز بوده است چنین می سراید:
    خسروا دادگرا شیردلا بحر کفا
    ای جلال تو به انواع هنر ارزانی
    تا آنجا که:
    دوش در خواب چنان دیدخیالم که سحر
    گذر افتاد بر اصطبل شهم پنهانی
    بسته بر آخور او استر من جو می خورد
    توبره افشاند، به من گفت: مرا می دانی؟
    هیچ تعبیر نمی دانمش این خواب که چیست
    تو بفرمای که در فهم نداری ثانی!
    این شعر احتمالاً از اولین اشعار شاعر جوان ما یعنی حافظ شیرین سخن است که به دست ما رسیده و در آن روحیه شجاعت و احقاق حق، در عین کمال محافظه کاری شاعر مشهود و نیز مؤیّد چیره دستی این شاعر در انسجام این قطعه با صنایع ایهام و استعاره است.
    .
    حافظ به تصحیح دکتر جلالیان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن