غزلیات حافظحافظ

غزل ۱۷۳- در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

در نمازم خم ابروی تو با یاد آمدحالتی رفت که محراب به فریاد آمد
از من اکنون طمع صبر و دل و هوش مدارکان تحمل که تو دیدی همه بر باد آمد
باده صافی شد و مرغان چمن مست شدندموسم عاشقی و کار به بنیاد آمد
بوی بهبود ز اوضاع جهان می‌شنومشادی آورد گل و باد صبا شاد آمد
ای عروس هنر از بخت شکایت منماحجله حسن بیارای که داماد آمد
دلفریبان نباتی همه زیور بستنددلبر ماست که با حسن خداداد آمد
زیر بارند درختان که تعلق دارندای خوشا سرو که از بار غم آزاد آمد
مطرب از گفته حافظ غزلی نغز بخوانتا بگویم که ز عهد طربم یاد آمد

 

غزل ۱۷۳

حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد بن بهاءالدّین حافظ شیرازی (حدود ۷۲۷ – ۷۹۲ هجری قمری برابر با ۷۰۶ - ۷۶۹ هجری شمسی)، شاعر بزرگ سدهٔ هشتم ایران (برابر قرن چهاردهم میلادی) و یکی از سخنوران نامی جهان است. بیش‌تر شعرهای او غزل هستند که به‌غزلیات حافظ شهرت دارند. گرایش حافظ به شیوهٔ سخن‌پردازی خواجوی کرمانی و شباهت شیوهٔ سخنش با او مشهور است او از مهمترین تأثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته می‌شود. در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبان‌های اروپایی ترجمه شد و نام او بگونه‌ای به‌محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت. هرساله در تاریخ ۲۰ مهرماه مراسم بزرگداشت حافظ در محل آرامگاه او در شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی برگزار می‌شود. در ایران این روز را روز بزرگداشت حافظ نامیده‌اند.

نوشته های مشابه

7 دیدگاه

  1. من هم با مريم موافقم- حافظ با اين غزل كمال آزادي و رهايي و غرق در معشوق شدن را به ما نشون ميده- چه سبكبال و بي پروا در عشق خود غرق شده…خدايا ما را هم مثل حافظ عاشق خودت كن…هرچند كه تو خود عاشقتر از بندگانت هستي

  2.  ١ -در هنگام نماز به ياد خم ابروان تو افتادم و دچار حالتى شدم كه محراب نماز،از حال من فريادبرآورد.[به محراب،شخصيت بخشيده و چنين تصور مى‌كند كه محراب-كه تنها تماشاگر شاعر،درهنگام نماز است-از ديدن حال او فرياد شگفتى مى‌كشد!]
     ٢ -اكنون ديگر از من صبر و دل و هوش انتظار نداشته باش؛زيرا آن تحمل و بردبارى كه پيش از
    اين در من ديده‌اى،همه بر باد رفته است.
     ٣ -شراب صاف شد و پرندگان در چمنزار سرمست شدند و فصل عاشقى و كارهاى اساسى‌ فرا رسيد. [كار به بنياد،يعنى كار استوار و داراى پايه و اساس كه مقصود همان كار عاشقى است.]
     ۴ -از اوضاع جهان بوى بهبود به مشامم مى‌رسد.گل با خود شادى آورده و باد صبا نيز شادمان‌
    شده است.
    5-اى عروس هنر،از بخت خود شكايت مكن،حجله‌ى حسن خود را بياراى كه اينك داماد تو
    آمده است.[هنر و فضيلت را كه تا كنون مورد بى‌توجهى و بى‌مهرى بوده به عروسى مانند كرده كه ازبخت خود گله‌مند است.مقصود از داماد،خريدار هنر است.مى‌گويد:اكنون هنر خريدار پيدا كرده است،پس جاى شكايت نيست.حجله‌ى حسن در مصراع دوم نيز تشبيه است.حسن خود را مانند حجله‌اى‌آراسته كن!]
     ۶ -گياهان و درختان-مانند زيبارويان دل‌فريب-خود را آراسته‌اند؛فقط دلبر ماست كه با زيبايى‌
    بكر و خداداد خود جلوه‌گرى مى‌كند.
     ٧ -درختان،به سبب دل‌بستگى به ميوه‌ى خود،همه زير بار هستند؛خوش به حال سرو كه از بار
    غم دل‌بستگى آزاد است.[به درختان شخصيت بخشيده و ميوه داشتن آن‌ها را نشان دل بستگى وتعلق خاطر آن‌ها مى‌داند و به سبب اين دلبستگى بايد بار ميوه را تحمل كنند،اما سرو در اين ميان ازبار تعلق آزاد است چون ميوه ندارد.]
     ٨ -اى مطرب،غزل شيوايى از سروده‌هاى حافظ را بخوان تا من به ياد روزگار شادى و نشاط،
    گريه كنم![نسخه‌ى خانلرى به جاى بگويم،بگريم ضبط كرده كه به لحاظ ارتباط معنايى اجزاى‌جملات بيت،درست‌تر است و ترجيح دارد؛زيرا كه معمولا انسان به خاطر شادى‌هاى از دست رفته‌متأثر مى‌شود و مى‌گريد.]
    ****
    دیوان حافظ بر اساس نسخه قزوینی و خانلری

  3. تعبیرفال حافظ

    هر چه دارید از ایمان و دل پاک شماست. نتیجه ی صبوری و درایت خودتان را به زودی خواهید دید. زمینه را برای رسیدن به مقصود خودتان فراهم آورید. وضعی پیش می آید که شما از نظر مادی و معنوی تغییر می کنید و بار معنویاتتان بیشتر می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن