در باغ چو شد باد صبا دایه گل بربست مشاطه‌وار پیرایه گل از سایه به خورشید اگرت هست امان خورشید…
بیشتر بخوانید »
لب باز مگیر یک زمان از لب جام تا بستانی کام جهان از لب جام در جام جهان چو تلخ…
بیشتر بخوانید » در آرزوی بوس و کنارت مردم وز حسرت لعل آبدارت مردم قصه نکنم دراز کوتاه کنم بازآ بازآ کز انتظارت…
بیشتر بخوانید » عمری ز پی مراد ضایع دارم وز دور فلک چیست که نافع دارم با هر که بگفتم که تو را…
بیشتر بخوانید » من حاصل عمر خود ندارم جز غم در عشق ز نیک و بد ندارم جز غم یک همدم باوفا ندیدم…
بیشتر بخوانید » چون باده ز غم چه بایدت جوشیدن با لشگر غم چه بایدت کوشیدن سبز است لبت ساغر از او دور…
بیشتر بخوانید » ای شرمزده غنچه مستور از تو حیران و خجل نرگس مخمور از تو گل با تو برابری کجا یارد کرد…
بیشتر بخوانید » چشمت که فسون و رنگ می‌بازد از او افسوس که تیر جنگ می‌بارد از او بس زود ملول گشتی از…
بیشتر بخوانید » ای باد حدیث من نهانش می‌گو سر دل من به صد زبانش می‌گو می‌گو نه بدانسان که ملالش گیرد می‌گو…
بیشتر بخوانید » ای سایه سنبلت سمن پرورده یاقوت لبت در عدن پرورده همچون لب خود مدام جان می‌پرور زان راح که روحیست…
بیشتر بخوانید »