رباعیات
-
رباعی شمارهٔ ۲۶
با گل به مثل چو خار میباید بود با دشمن، دوستوار میباید بود خواهی که سخن ز پرده بیرون نرود…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۲۵
افسوس بر آن دل که سماعش نربود سنگست و حدیث عشق با سنگ چه سود؟ بیگانه ز عشق را حرامست…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۲۴
آن گل که هنوز نو به دست آمده بود نشکفته تمام باد قهرش بربود بیچاره بسی امید در خاطر داشت…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۲۳
فرزانه رضای نفس رعنا نکند تا خیره نگردد و تمنا نکند ابریق اگر آب تا به گردن نکنی بیرون شدن…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۲۲
نه هر که طراز جامه بر دوش کند خود را ز شراب کبر مدهوش کند بدعهد بود که یار درویشی…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۲۱
عنقا بشد و فر هماییش بماند زیبندهٔ تخت پادشاییش بماند گر مه بگرفت صبح صادق بدمید ور شمع برفت روشناییش…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۲۰
مردان همه عمر پاره بردوختهاند قوتی به هزار حیله اندوختهاند فردای قیامت به گناه ایشان را شاید که نسوزند که…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۹
نه هر که ستم بر دگری بتواند بیباک چنانکه میرود میراند پیداست که امر و نهی تا کی ماند ناچار…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۸
بس چون تو ملک زمانه بر تخت نشاند هر یک به مراد خویشتن ملکی راند از جمله بماند و دور…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۷
هر دولت و مکنت که قضا میبخشد در وهم نیاید که چرا میبخشد بخشنده نه از کیسهٔ ما میبخشد ملک…
بیشتر بخوانید »
