مولوی
-
رباعی شمارهٔ ۱۴۶۵
در دیدهٔ ما نگر جمال حق بین کاین عین حقیقت است و انوار یقین حق نیز جمال خویش در ما…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۴۶۴
در حضرت توحید پس و پیش مدان از خویش مدان خالی و از خویش مدان تو کج نظری هرچه درآری…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۴۶۳
در چشم منست ابروی همچو کمان من روح سپر کرده و او تیر زنان چون زخم رسید زخم از پرده…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۴۶۲
در پوش سلاح وقت جنگ است ای جان اندیشه مکن که وقت تنگ است ای جان بگذر ز جهان که…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۴۶۱
در بحر کرم حرص و حسد پیمودن وین آب خوشی ز همدگر بربودن ماهی ننهد آب ذخیره هرگز چون بیدریا…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۴۶۰
در بادهکشی تو خویش را ریشه مکن وز باده و از ساده تو اندیشه مکن با زنگی زلف او در…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۴۵۹
خود حال دلی بود پریشانتر از این با واقعهٔ بیسر و سامانتر ازین اندر عالم که دید محنتزدهای سرگشتهٔ روزگار…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۴۵۸
چون زرد و نزار دید او رو یک من خونابه روان ز چشم چون جو یک من خندید و به…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۴۵۷
حرص و حسد و کینه ز دل بیرون کن خوی بدو اندیشه تو دیگرگون کن انکار زیان تست زو کمتر…
بیشتر بخوانید » -
رباعی شمارهٔ ۱۴۵۶
چون جوشش خنب عشق دیدم ز تو من چون می به قوام خود رسیدم ز تو من نی نی غلطم…
بیشتر بخوانید »
