مست است خبر از تو و یا خود خبری خیره است نظر در تو و با تو نظری درهم شده…
بیشتر بخوانید »
مرغان ز قفس قفس ز مرغان خالی تو مرغ کجائی که چنین خوشحالی از نالهٔ تو بوی بقا میآید مینال…
بیشتر بخوانید » مردی که فلک رخنه کند از دردی مردی که خداش کاشکی ناوردی غبن است و هزار غبن کاین خلق لقب…
بیشتر بخوانید » مائیم و هوای روی شاهنشاهی در آب حیات عشق او چون ماهی بیگاه شده است روز ما را صبح است…
بیشتر بخوانید » مائیم در این زمان زمین پیمائی بگذاشته هر شهر به شهر آرائی چون کشتی یاوه گشته در دریائی هر روز…
بیشتر بخوانید » ماه آمد پیش او که تو جان منی گفتش که تو کمترین غلامان منی هر چند بدان جمع تکبر میکرد…
بیشتر بخوانید » مانندهٔ گل ز اصل خندان زادی وز طالع و بخت خویش شادی شادی سرسبز چو شاخ گل و آزاده چو…
بیشتر بخوانید » ما را ز هوای خویش دف زن کردی صد دریا را ز خویش کف زن کردی آن وسوسهای را که…
بیشتر بخوانید » مادام که در راه هوا و هوسی از کعبهٔ وصل هردمی باز پسی در بادیهٔ طلب چو جهدی بنمای باشد…
بیشتر بخوانید » لب بر لب هر بوسه ربائی بنهی نوبت چو به ما رسد بهائی بنهی جرم را همه عفو کنی بیسببی…
بیشتر بخوانید »