| ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش | دلم از عشوه شیرین شکرخای تو خوش |
| همچو گلبرگ طری هست وجود تو لطیف | همچو سرو چمن خلد سراپای تو خوش |
| شیوه و ناز تو شیرین خط و خال تو ملیح | چشم و ابروی تو زیبا قد و بالای تو خوش |
| هم گلستان خیالم ز تو پرنقش و نگار | هم مشام دلم از زلف سمن سای تو خوش |
| در ره عشق که از سیل بلا نیست گذار | کردهام خاطر خود را به تمنای تو خوش |
| شکر چشم تو چه گویم که بدان بیماری | می کند درد مرا از رخ زیبای تو خوش |
| در بیابان طلب گر چه ز هر سو خطریست | میرود حافظ بیدل به تولای تو خوش |