| اگر آن طایر قدسی ز درم بازآید | عمر بگذشته به پیرانه سرم بازآید |
| دارم امید بر این اشک چو باران که دگر | برق دولت که برفت از نظرم بازآید |
| آن که تاج سر من خاک کف پایش بود | از خدا میطلبم تا به سرم بازآید |
| خواهم اندر عقبش رفت به یاران عزیز | شخصم ار بازنیاید خبرم بازآید |
| گر نثار قدم یار گرامی نکنم | گوهر جان به چه کار دگرم بازآید |
| کوس نودولتی از بام سعادت بزنم | گر ببینم که مه نوسفرم بازآید |
| مانعش غلغل چنگ است و شکرخواب صبوح | ور نه گر بشنود آه سحرم بازآید |
| آرزومند رخ شاه چو ماهم حافظ | همتی تا به سلامت ز درم بازآید |