| یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود | دیده را روشنی از خاک درت حاصل بود |
| راست چون سوسن و گل از اثر صحبت پاک | بر زبان بود مرا آن چه تو را در دل بود |
| دل چو از پیر خرد نقل معانی میکرد | عشق میگفت به شرح آن چه بر او مشکل بود |
| آه از آن جور و تطاول که در این دامگه است | آه از آن سوز و نیازی که در آن محفل بود |
| در دلم بود که بی دوست نباشم هرگز | چه توان کرد که سعی من و دل باطل بود |
| دوش بر یاد حریفان به خرابات شدم | خم می دیدم خون در دل و پا در گل بود |
| بس بگشتم که بپرسم سبب درد فراق | مفتی عقل در این مسله لایعقل بود |
| راستی خاتم فیروزه بواسحاقی | خوش درخشید ولی دولت مستعجل بود |
| دیدی آن قهقهه کبک خرامان حافظ | که ز سرپنجه شاهین قضا غافل بود |
شرح بسیار زیبای دکتر جعفر محجوب بر این غزل را در زیر میتوانید بشنوید. (حدود ۲۲ دقیقه)