رباعی شمارهٔ ۶۹۹

دل‌ها به سماع بیقرار افتادند

چون ابر بهار پر شرار افتادند

ای زهرهٔ عیش کف رحمت بگشای

کاین مطرب و کف و دف ز کار افتادند