رباعی شمارهٔ ۱۸۶۹ در هر دو جهان دلبر و یارم تو بسی زیرا که به هر غمیم فریاد رسی کس نیست بجز تو ایمه اندر دو جهان جز آن که ببخشیش باکرام کسی