رباعی شمارهٔ ۱۴۱۰ ای روی تو کعبهٔ دل و قبلهٔ جان چون شمع ز غم سوختم ای شعلهٔ جان بردار حجاب و رخ به عاشق بنمای تا چاک زند به دست خود خرقهٔ جان