رباعی شمارهٔ ۱۰۰۹

هان ای دل تشنه جوی را جویان باش

بی‌پای مپای و دایما پویان باش

با آنکه درون سینه بی‌کام و زبان

سرچشمهٔ هر گفت توئی گویان باش