| چون باده ز غم چه بایدت جوشیدن | با لشگر غم چه بایدت کوشیدن |
| سبز است لبت ساغر از او دور مدار | می بر لب سبزه خوش بود نوشیدن |
رباعی ۳۲- چون باده ز غم چه بایدت جوشیدن
| چون باده ز غم چه بایدت جوشیدن | با لشگر غم چه بایدت کوشیدن |
| سبز است لبت ساغر از او دور مدار | می بر لب سبزه خوش بود نوشیدن |