| کرشمهای کن و بازار ساحری بشکن | به غمزه رونق و ناموس سامری بشکن |
| به باد ده سر و دستار عالمی یعنی | کلاه گوشه به آیین سروری بشکن |
| به زلف گوی که آیین دلبری بگذار | به غمزه گوی که قلب ستمگری بشکن |
| برون خرام و ببر گوی خوبی از همه کس | سزای حور بده رونق پری بشکن |
| به آهوان نظر شیر آفتاب بگیر | به ابروان دوتا قوس مشتری بشکن |
| چو عطرسای شود زلف سنبل از دم باد | تو قیمتش به سر زلف عنبری بشکن |
| چو عندلیب فصاحت فروشد ای حافظ | تو قدر او به سخن گفتن دری بشکن |