| دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم | و اندر این کار دل خویش به دریا فکنم |
| از دل تنگ گنهکار برآرم آهی | کآتش اندر گنه آدم و حوا فکنم |
| مایه خوشدلی آن جاست که دلدار آن جاست | میکنم جهد که خود را مگر آن جا فکنم |
| بگشا بند قبا ای مه خورشیدکلاه | تا چو زلفت سر سودازده در پا فکنم |
| خوردهام تیر فلک باده بده تا سرمست | عقده دربند کمر ترکش جوزا فکنم |
| جرعه جام بر این تخت روان افشانم | غلغل چنگ در این گنبد مینا فکنم |
| حافظا تکیه بر ایام چو سهو است و خطا | من چرا عشرت امروز به فردا فکنم |