| روی بنمای و وجود خودم از یاد ببر | خرمن سوختگان را همه گو باد ببر |
| ما چو دادیم دل و دیده به طوفان بلا | گو بیا سیل غم و خانه ز بنیاد ببر |
| زلف چون عنبر خامش که ببوید هیهات | ای دل خام طمع این سخن از یاد ببر |
| سینه گو شعله آتشکده فارس بکش | دیده گو آب رخ دجله بغداد ببر |
| دولت پیر مغان باد که باقی سهل است | دیگری گو برو و نام من از یاد ببر |
| سعی نابرده در این راه به جایی نرسی | مزد اگر میطلبی طاعت استاد ببر |
| روز مرگم نفسی وعده دیدار بده | وان گهم تا به لحد فارغ و آزاد ببر |
| دوش میگفت به مژگان درازت بکشم | یا رب از خاطرش اندیشه بیداد ببر |
| حافظ اندیشه کن از نازکی خاطر یار | برو از درگهش این ناله و فریاد ببر |