| بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید | از یار آشنا سخن آشنا شنید |
| ای شاه حسن چشم به حال گدا فکن | کاین گوش بس حکایت شاه و گدا شنید |
| خوش میکنم به باده مشکین مشام جان | کز دلق پوش صومعه بوی ریا شنید |
| سر خدا که عارف سالک به کس نگفت | در حیرتم که باده فروش از کجا شنید |
| یا رب کجاست محرم رازی که یک زمان | دل شرح آن دهد که چه گفت و چهها شنید |
| اینش سزا نبود دل حق گزار من | کز غمگسار خود سخن ناسزا شنید |
| محروم اگر شدم ز سر کوی او چه شد | از گلشن زمانه که بوی وفا شنید |
| ساقی بیا که عشق ندا میکند بلند | کان کس که گفت قصه ما هم ز ما شنید |
| ما باده زیر خرقه نه امروز میخوریم | صد بار پیر میکده این ماجرا شنید |
| ما می به بانگ چنگ نه امروز میکشیم | بس دور شد که گنبد چرخ این صدا شنید |
| پند حکیم محض صواب است و عین خیر | فرخنده آن کسی که به سمع رضا شنید |
| حافظ وظیفه تو دعا گفتن است و بس | دربند آن مباش که نشنید یا شنید |