| نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد | که روز محنت و غم رو به کوتهی آورد |
| به مطربان صبوحی دهیم جامه چاک | بدین نوید که باد سحرگهی آورد |
| بیا بیا که تو حور بهشت را رضوان | در این جهان ز برای دل رهی آورد |
| همیرویم به شیراز با عنایت بخت | زهی رفیق که بختم به همرهی آورد |
| به جبر خاطر ما کوش کاین کلاه نمد | بسا شکست که با افسر شهی آورد |
| چه نالهها که رسید از دلم به خرمن ماه | چو یاد عارض آن ماه خرگهی آورد |
| رساند رایت منصور بر فلک حافظ | که التجا به جناب شهنشهی آورد |