بایگانی‌های مقطعات حافظ - مستانه

قطعه ۰۱- تو نیک و بد خود هم از خود بپرس

حافظ — Fri, 01 Feb 2008 15:05:21 +0000

تو نیک و بد خود هم از خود بپرس	چرا بایدت دیگری محتسب
و من یتق الله یجعل له	و یرزقه من حیث لا یحتسب

حافظ — Fri, 01 Feb 2008 15:05:14 +0000

سرای مدرسه و بحث علم و طاق و رواق	چه سود چون دل دانا و چشم بینا نیست
سرای قاضی یزد ارچه منبع فضل است	خلاف نیست که علم نظر در آنجا نیست

حافظ — Fri, 01 Feb 2008 15:05:04 +0000

آصف عهد زمان جان جهان تورانشاه	که در این مزرعه جز دانه خیرات نکشت
ناف هفته بد و از ماه صفر کاف و الف	که به گلشن شد و این گلخن پر دود بهشت
آنکه میلش سوی حق‌بینی و حق‌گویی بود	سال تاریخ وفاتش طلب از میل بهشت

حافظ — Fri, 01 Feb 2008 15:04:56 +0000

بهاء الحق و الدین طاب مثواه	امام سنت و شیخ جماعت
چو می‌رفت از جهان این بیت می‌خواند	بر اهل فضل و ارباب براعت
به طاعت قرب ایزد می‌توان یافت	قدم در نه گرت هست استطاعت
بدین دستور تاریخ وفاتش	برون آر از حروف قرب طاعت

حافظ — Fri, 01 Feb 2008 15:04:35 +0000

قوت شاعره من سحر از فرط ملال	متنفر شده از بنده گریزان میرفت
نقش خوارزم و خیال لب جیحون می‌بست	با هزاران گله از ملک سلیمان می‌رفت
می‌شد آن کس که جز او جان سخن کس نشناخت	من همی‌دیدم و از کالبدم جان می‌رفت
چون همی‌گفتمش ای مونس دیرینه من	سخت می‌گفت و دل‌آزرده و گریان می‌رفت
گفتم اکنون سخن خوش که بگوید با من	کان شکر لهجه خوشخوان خوش الحان می‌رفت
لابه بسیار نمودم که مرو سود نداشت	زانکه کار از نظر رحمت سلطان می‌رفت
پادشاها ز سر لطف و کرم بازش خوان	چه کند سوخته از غایت حرمان می‌رفت

حافظ — Fri, 01 Feb 2008 15:03:46 +0000

رحمان لایموت چو آن پادشاه را	دید آن چنان کز او عمل الخیر لایفوت
جانش غریق رحمت خود کرد تا بود	تاریخ این معامله رحمان لایموت

حافظ — Fri, 01 Feb 2008 15:03:37 +0000

به عهد سلطنت شاه شیخ ابواسحاق	به پنج شخص عجب ملک فارس بود آباد
نخست پادشهی همچو او ولایت بخش	که جان خویش بپرورد و داد عیش بداد
دگر مربی اسلام شیخ مجدالدین	که قاضی‌ای به از او آسمان ندارد یاد
دگر بقیه ابدال شیخ امین الدین	که یمن همت او کارهای بسته گشاد
دگر شهنشه دانش عضد که در تصنیف	بنای کار مواقف به نام شاه نهاد
دگر کریم چو حاجی قوام دریادل	که نام نیک ببرد از جهان به بخشش و داد
نظیر خویش بنگذاشتند و بگذشتند	خدای عز و جل جمله را بیامرزاد

حافظ — Fri, 01 Feb 2008 15:02:45 +0000

خسروا گوی فلک در خم چوگان توشد	ساحت کون ومکان عرصه میدان تو باد
زلف خاتون ظفر شیفته پرچم توست	دیده فتح ابد عاشق جولان تو باد
ای که انشاء عطارد صفت شوکت توست	عقل کل چاکر طغراکش دیوان تو باد
طیره جلوه طوبی قد چون سرو تو شد	غیرت خلد برین ساحت ایوان تو باد
نه به تنها حیوانات و نباتات و جماد	هر چه در عالم امر است به فرمان تو باد

حافظ — Fri, 01 Feb 2008 14:58:48 +0000

دادگرا تو را فلک جرعه کش پیاله باد	دشمن دل سیاه تو غرقه به خون چو لاله باد
ذروه کاخ رتبتت راست ز فرط ارتفاع	راهروان وهم را راه هزار ساله باد
ای مه برج منزلت چشم و چراغ عالمی	باده صاف دایمت در قدح و پیاله باد
چون به هوای مدحتت زهره شود ترانه‌ساز	حاسدت از سماع آن محروم آه و ناله باد
نه طبق سپهر و آن قرصه ماه و خور که هست	بر لب خوان قسمتت سهلترین نواله باد
دختر فکر بکر من محرم مدحت تو شد	مهر چنان عروس را هم به کفت حواله باد

حافظ — Fri, 01 Feb 2008 14:58:24 +0000