انت عماد بنیتی انت عتاد منیتی

انت کمال ثروتی انت نصاب مخزنی

قره کل منظر مقصد کل مشتری

قوه کل ناعش قدره کل منحنی

انت ولی نعمتی مونس لیل وحدتی

انت کروم نائل حول جناه نجتنی

سید کل مالک مخلص کل هالک

هادی کل سالک ناعش کل منثنی

چند خموش می‌کنم سوی سکوت می‌روم

هوش مرا به رغم من ناطق راز می‌کنی

هم پردهٔ شب درید و هم پردهٔ روز

از عشق رخ خویش زهی بی‌آبی

اندر ره طبل اشکم و نای و گلو

این رنج ز نخ به ضرب دندان تا کی

خوبی و کرم را چو نکو بنیادی

ای دنیا را ز تو هزار آزادی

گر شاد شوم ضمیر شادم باشی

حیله طلبم تو اوستادم باشی

در رستهٔ مردان چو نشستی رستی

بر باده زنی ز آب و آتش دستی

از دست مده دامن دردی که تراست

کان درد به درمانت رساند روزی

خائیه بهر دهان چو نانم کردی

فی‌الجمله چنان شد که چنانم کردی

تو سرو روانی و سخن پیش تو باد

می‌گویم و سر به خیره می‌جنبانی

مائیم و خیال یار و این گوشهٔ دل

چون احمد و بوبکر به گوشهٔ غاری