ایضا

رضینا من وصالک بالوعود

علی ما انت ناسیه العهود

ترکت مدامعی طوفان نوح

و نار جوانحی ذات الوقود

صرمت حبال میثاقی صدودا

وألزمهن کالحبل الورید

نفرت تجانبا فاصفر وردی

فعودی ربما یخضر عودی

متی امتت کوس الشوق یغنی

انین الوجد من نغمات عود

و اصبح نوم اجفانی شریدا

لعلک ای ملیحه ان ترودی

الیس اصدر انعم من حریر؟

فکیف القلب اصلب من حدید

و کم تنحل عقده سلک دمعی

لربات الاساور والعقود

اکاد اطیرفی الجو اشتیاقا

اذا ما اهتز بانات القدود

لقد فتنتنی بسواد شعر

و حمره عارض و بیاض جید

و أسفرت البراقع عن خدود

اقول تحمرت بدم الکبود

و غربیب العقائص مرسلات

یطلن کلیله الدنف الوحید

غدائر کالصوالج لاویات

قد التفت علی اکر النهود

لیالی بعدهن مساء موت

و یوم وصالهن صباح عید

الا انی شغفت بهن حقا

و کیف الحق استر بالجحود

و لو انکرت ما بی لیس یخفی

تغیر ظاهری ادنی شهودی

تشابه بالقیامه س حالی

و الا لم تکن شهدت جلودی

لقد حملت صروف الدهر عزمی

علی جوب القفار و قطع بید

نهضت اسیر فی الدنیا انطلاقا

فاوثقنی الموده بالقیود

و لا زمنی لزام الصبر حتی

سعدت بطلعه الملک السعید

من استحمی بجاه جلیل قدر

لقد اوی الی رکن شدید

درباره سعدی

ابومحمد مُصلِح‌الدین بن عَبدُالله نامور به سعدی شیرازی و مشرف الدین (۵۸۵ یا ۶۰۶ – ۶۹۱ هجری قمری، برابر با: ۵۶۸ یا ۵۸۸ - ۶۷۱ هجری شمسی) شاعر و نویسندهٔ پارسی‌گوی ایرانی است. آوازهٔ او بیشتر به خاطر نظم و نثر آهنگین، گیرا و قوی اوست. جایگاهش نزد اهل ادب تا بدان‌جاست که به وی لقب استاد سخن و شیخ اجل داده‌اند. آثار معروفش کتاب گلستان در نثر و بوستان در بحر متقارب و نیز غزلیات و دیوان اشعار اوست که به این سه اثر کلیات سعدی می‌گویند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به صورت خودکار کلمات فینگلیش را به فارسی تبدیل کن. در صورتی که می‌خواهید انگلیسی تایپ کنید Ctrl+g را فشار دهید.