خانه | مولوی | دیوان شمس | غزلیات | غزل شمارهٔ ۳۴۵

غزل شمارهٔ ۳۴۵

بگو ای یار همراز این چه شیوه‌ست

دگرگون گشته‌ای باز این چه شیوه‌ست

عجب ترک خوش رنگ این چه رنگست

عجب ای چشم غماز این چه شیوه‌ست

دگربار این چه دامست و چه دانه‌ست

که ما را کشتی از ناز این چه شیوه‌ست

دریدی پرده ما این چه پرده‌ست

یکی پرده برانداز این چه شیوه‌ست

منم آن کهنه عشقی که دگربار

گرفتم عشق از آغاز این چه شیوه‌ست

بدان آواز جان دادن حلالست

زهی آواز دمساز این چه شیوه‌ست

مسلمانان شما این شور بینید

که مثلش نیست هنباز این چه شیوه‌ست

شراب و عشق و رنگم هر سه غماز

یکی پنهان سه غماز این چه شیوه‌ست

درباره مولوی

جلال‌الدین محمد بلخی معروف به مولوی و مولانا و رومی (‎۶ ربیع‌الاول ۶۰۴، بلخ، یا وخش، – ۵ جمادی‌الثانی ۶۷۲ هجری قمری، قونیه) (۱۵ مهر ۵۸۶ - ۴ دی ۶۵۲ هجری شمسی) از مشهورترین شاعران ایرانی‌تبار پارسی‌گوی است. نام کامل وی «محمد ابن محمد ابن حسین حسینی خطیبی بکری بلخی» بوده و در دوران حیات به القاب «جلال‌الدین»، «خداوندگار» و «مولانا خداوندگار» نامیده می‌شده‌است. در قرن‌های بعد (ظاهراً از قرن ۹) القاب «مولوی»، «مولانا»، «مولوی رومی» و «ملای رومی» برای وی به کار رفته‌است و از برخی از اشعارش تخلص او را «خاموش» و «خَموش» و «خامُش» دانسته‌اند. زبان مادری وی پارسی بوده است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به صورت خودکار کلمات فینگلیش را به فارسی تبدیل کن. در صورتی که می‌خواهید انگلیسی تایپ کنید Ctrl+g را فشار دهید.