غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۲۳۰

یا سندا لحاظه عاقلتی و مسکنی یا ملکا جواره مکتنفی و مؤمنی انت عماد بنیتی انت عتاد منیتی انت کمال ثروتی انت نصاب مخزنی قره کل منظر مقصد کل مشتری قوه کل ناعش قدره کل منحنی انت ولی نعمتی مونس لیل وحدتی انت کروم نائل حول جناه نجتنی سید کل مالک مخلص کل هالک هادی کل سالک ناعش کل منثنی …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۲۹

یا ولی نعمتی و سلطانی سابق‌الحسن ما له ثانی انت بحر تحیط بالدنیا مدمن جوهر و مرجان کان بنیان عبد کم خربا رمنی هو و شید ارکانی کیف هذاالجفا و انت وفا؟ کیف اردیتنی بنسیان حیه البین کلما هاجت لسعت مثل لسع ثعبان ظل خدی مزعفرا کدرا سال دمعی کمایع آن ارع قلبا هواک ساکنه لیس لی غیر عطفکم بانی …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۲۸

ایا ملتقی العیش کم تبعدی و یا فرقه الحسب کم تعتدی لیالی الفراق! فکم ذاالجوی؟! ربی الوصل! ما حان ان تهتدی؟! و نشرب من عذب لقیاکم و من حلو رؤیاکم نعتدی فذاک الوصال، بما نشتری و قلب‌المعنی بما نفتدی لباسا من‌الطیف کی نکتسی رداء من‌القرب کی نرتدی فحب الذی نرتجی دیننا به اختتام به نبتدی ایا بعد مولای ، ما …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۲۷

یا ساقی الراح خذ و امرلاء به طاسی فلست املک صبر نوبهالکاس و تابع‌الطاس مملوا بلا مهل فان صحوت فهذا نوبه الیاس و دوام السکر من کأس البقا مددا فحاله الصحو یأتی الف وسواس بالله رأسک حرک هکذا طربا حتی تقع قهوه حمرآء فی رأسی بالروح تسقی وراء الغیب قهوتنا یظل تدرک سقیاها بایناس اذا سقاک بکأس الخلد فی نفس …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۲۶

قلت له مصیحا یا ملک‌المشرق اقسم بالخالق مثلک لم یخلق قدرک لایعرف وعدک لا یخلف نائلک الاشرف بالک لم یغلق جسمی کالخردله احرقه ذاالوله خلد فی الزلزله من یک لم یخفق صرت انا لا انا غیرک عندی فنا ضدک یا ذاالغنا مختدع احمق هیج کس ای جان من، جان سخن دان من نور رخ شد ندید، تا نکند بیدقی

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۲۵

یا ملک‌المحشر، ترحم لا ترتشی کل سقیط ردی ترحمه تنعش تحبس ارواحنا فی صورت صورت فی ورق مدرک جل عن المنقش نورک شعشاعه یخرق حجب الدجی تمنعها غیره عن بصر الاعمش ضء فضاء الفلا عن درک ادراکه تدرجه راقه فی نظر الا خفش قارب معراجنا، فارق الی‌المرتقی حان رحیل السری فانا عن المفرش وارکب خیل السخا، فهو حسان النهی وادرس …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۲۴

یا ویح نفسنا بفوات الفضائل یا ویل روحنا بفسادالوسائل قد حن واشتکی فلذا الصخر بکیا علی علی هجران فخرالقبایل لو ان فراقی حمل‌الطور والصفا زمانا یسیرا هدمت بالزلازل لو ان شرارا من هوانا تبلجت علی ظاهری احرقت کل العواذل لو ان قلیلا من جمالک اثرت علی‌البر لم توحش فلا بالقوافل بحق وصال نورالقلب فضله بنور نای عن درکه کل فاضل …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۲۳

یا من یزید حسنک حقا تحیری اهلا و مرحبا بسراج منور یا من سألت عن صفهالروح کیف هو االروح لاح من قمرالحسن فابصر فی برق و جنتیه حیات مخلد لا تعد عنه نحو حیات مزور من سکر مقلتیه اری کل جانب سکران عاشق بشراب مطهر قد کان فی ضمیری منه تصورا من صورهالجلاله افنی تصوری اطلب لباب دینک واترک قشوره …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۲۲

اخرج عن‌المکان، یا صارم‌الزمان واسبح سباح حوت فی قلزم‌المعانی لا تبغ اتصالا نعت جسم انی اری دنوا انی من‌التدانی العبد لیس یرضی فی رقه شریکا فلرب کیف یرضی فی ملکه بثانی هل عاشق تصدیم عشوقتین جمعا اعشق فان فیه تخلیص کل غانی العشق نور روحی صبح الهوی صبوحی امنیه و فیه مجموعه الامانی ماالعشق یا معنا یشرک انا و انا …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۲۱

الا حریم لیلی، علیکم سلامی ادرتم علینا صفیهالمدام فذا ربیع وصل و نوبه التلاقی و نعمه احاطت جمیعه الانام تداولوا کوسا واسکروا رؤسا کذا بکون خقا ولیمه الکرام فوصلکم مدید صلوا بلا انقطاع و نزلکم مزید کلوا بلا غرام فلا یهیم قلبی بظلمه اللیالی ولا تعام عینی علت عن‌المنام

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۲۰

لا قی‌الفراش نارا کن هکذا حبیبی فی النار قد تواری کن هکذا حبیبی ذاق القراش ذوقا والشمع ذاب شوقا والدمع منه سارا کن هکذا حبیبی فی العشق مذرجعتا باللیل ما هجعنا فی مجلس السکاری کن هکذا حبیبی العاشقون قاموا، ذااللیل لاتناموا لا تنفروا فرارا کن هکذا حبیبی الوصل سال سیلا مجنون صار لیلی لیل غدا نهارا کن هکذا حبیبی الشمس …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۱۹

اسفا لقلبی یوما هجرالحبیب داری و تحرقت ضلوعی و جوانحی بناری و سعاده لیوم نظرالسعود فینا نزل السهیل سهلا و اقام فی جواری فدخلت لج بحر بطرا بما اتانی فغرقت فیه لکن نظرالحبیب جاری فتحت عیون قلبی فرأیت الف بحر و مراکبا علیها بهوی الهوا سواری تبریز حض فضلا و ترابه کمالا بشعاع نور صدر هو افضل الکبار تبریز اشفعی …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۱۸

ترکبن طبقا عن طبق مولائی انت کالروح و نحن لک کالاعضء کیف یبقی فطنا، من نزل‌العشق به کیف یروی کبد ذاب من استسقاء کم خلقنا و نقضنا لک، لا عهد لنا خدعه ان ضمن المفلس للایفاء طاب ما ادبنی دهری بالضر ولم یغن عنی ادب یصرف عنی دائی عشقت جمله اجزاء وجودی قمرا عاینته سحرا من افق الالاء لا تؤاخذ …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۱۷

قالت الکأس ارفعونی کم تحبسونی ان جسمی فی زجاج بالنوی لا تکسرونی اجعلوا الساقی خبیرا عارفا عنه سلونی اننی لست احب المفتری لا تظلمونی فاذا انتم سکرتم فوق السکر سکرا فاقرعوا باب‌التقاضی واسألوا لا تقنطونی کنت فی سیر خفی صورتی فی‌ذالسکون خلتمنی کالجماد ذاک من نکس العیون ان اردتم انتعاشا فاتقوا مکرالظنون ان نکستم فاستقیموا واحذروا ریب‌المنون

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۱۵

یا ساقیهالمدام هاتی وامحوا بمدامه صفاتی من عین مدامه رحیق لا تمزجها من‌الفرات اشبع طربا و رو عیشا لا تخش ملامهالوشاه لا تسکر جاهلا لئیما واسکر نفرا من الکفاه قم فاسب بوجنتیک عقلی قم فاقن بمقلتیک ذاتی بشری بولوج روح قدس ینجی نظری من‌الکفاه لاخوف ولا فنا لذات لا ینعشه من‌الممات لا امن و لا امان حتی اقطع طمعی من‌نجات …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۱۴

یا مالک دمه الزمان یا فاتح جنه الامعانی لا هوتک موضح المصادر ناسوتک سلم الامانی من رام لقاک فی جهات ردوه بفول لن ترانی کم اتلفنی بلن حبیبی لما اتلفنی بلن اتانی کم رد علی بات وصل کم عنه رجعت قد دعانی کم عانق روحه و روحی کم جالسنی بلا مکان کم البسنی ببرد تیه کم اطعمنی و کم سقانی …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۱۳

املا قدح البقا ندیمی! من خمره دنک القدیم صحیح المی و داو سقمی من غمزه لحظک السقیم للعشق ظعنت یا مقیما والظاعن طالب المقیم قد قیل بمن یراک یوما بشراک بغیهه النعیم لایدرک عادلی بعقل فواره عشقی القدیم قدامک روضهالمعالی ایاک سعاد! ان تقیمی هل اغد سعاد ذات یوم سکران بذلک الحریم تبریز و شمس و دین مولی ذوالبهجه والید …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۱۲

الا یا مالکا رق‌الزمان الا یا ناسخا، حسن الغوانی الا من لطفه ماء زلال و مافی‌الکون ظرف کالاوانی سجود کل اوج او حضیض بشمس‌الدین سلطان المعانی الا تبریز بشراک دواما و صار ساجدیک‌المشرقان ظل‌الله تبریزا بظل تضعضع من تصوره جنانی تعالی عن مدیحی، قد تعالی ولکن لیس صبر فی لسانی

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۱۱

نسیم‌الصبح جد بابتشار و بشر حین یأتی بانتشار واتحفنی لباس‌الجد منه فانی من لباس الجد عاری فقد احرقت فی صد و بعد بنار لا تسلنی ای نار اما تصغی الی قلب حریق ینادی، یا حذاری، یا حذاری و مما خان بی‌دهر قتول و ما قدحان لی ادراک ثاری اذا ما فیک افنی فیک احیی اذا ما انت جاری، انت جاری …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۱۰

اتاک الصوم فی حلل السعود فدم واسلم علی رغم الحسود وصم وافطر و عید فی نعیم لک العمر المؤبد بالخلود فلا زالت تزف لک التهانی مهناه من‌الملک الودود فشکرا ثم شکرا ثم شکرا لاوراد العطا خیرالورود و سقیا ثم سقیا ثم سقیا لجود بعد جود بعد جود و کأسا قد سقیناه دهاثا یری رقراقها تحت‌الجلود ینابیع جرت شرقا و غربا …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۰۹

نسیت الیوم من عشقی صلاتی فلا ادری عشائی من غداتی فوجهک سیدی! شمسی و بدری و نثری منک یاقوت الزکاه نداک سکره الارواح طرا و فی لقیاک طاعء کل ناتی لقد نهج الهوی منهاج کبد فضاعت فی مناهجه ثباتی و ادنی ما لقینا فی هواه حیوه فی حیوه فی حیات تشبثنا باذیال کرام باید تایبات آیبات فما اغنی التشبث للسکاری …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۰۸

الا فی‌الغشق تشریفی و عیدی تعالوا نحو عشق منستزید دعانا من تعالی عن حدود نجی‌المحدود بالعین الحدید دعانا بحر ذی ماء فرات فانکرنا التیمم بالصعید دعانا خالق کل دعاء تخاسر عندنا کل بعید نسینا کل شی مذ ذکرنا مقامات تعالت عن ندید بدایات نهایات لدیها مجال‌الروح فی جد جدید

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۰۷

قد اسکرنی ربی من قهوه مد راری واستغرقنی الساقی من نائله‌الجاری یا قهوه اجلالی، یا دافع بلبالی ما جئت هنا الا کی تکشف اسراری قد کلفنی عشقی، الصبوه لا تشفی اصعدت به عمری، ادرکت به ثاری سقیا لک یا ساقی، من نائلک الباقی لا تسر الی صدری، انی لک یا ساری فزنا بمطایاکم جدنا بعطایاکم من اسعد یلقاکم لا یلدغه …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۰۶

اضحکنی بنظره، قلت له فهکذی شرفنی بحضره، قلت له فهکذی جاء امیر عشقه ازعجنی جنوده امددنی بنصره، قلت له فهکذی جملنی جماله، نورنی هلاله اطربنی بسکره، قلت له فهکذی یسکن فی جوارنا، تسکن منه نارنا یدهشنا بعشره، قلت له فهکذی نور وجهه الدجی، صدق لطفه‌الرجا اکرمنی بزوره، قلت له فهکذی نال فؤادی کأسه عظمه و بأسه فاز به بخمره، قلت …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۰۵

روزن دل! آه چه خوش روزنی یا تو مگر روزن یار منی عمرک یا نخله هل تأذنی نحو جنی غصنک کی نجتنی روزن آن خانه اگر نیستی پس تو ز چه روی چنین روشنی کل سراج حدث ینطفی غیرک یا اصلی یا معدنی هرچه کند چرخ مطوق بود جز تو که بنیاد بقا می‌کنی اتخذالحرص هنا مسکنا دونک یا نفس …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۰۴

یا ملک المبعث والمحشر لیس سوی صدرک من مصدر سر نبری ای سر، اگر سر بری آن ز خری دان که تو سر واخری مقله عینی لک یا ناظری نظره قلبی لک یا منظری همچو پری، باش ز خلقان نهان بر نپری تا نشنوی چون پری غاب فؤادی لم غیبته بعد حضوری لک، یا محضری بر سر خشکی چو ثقیلان …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۰۳

طیب‌الله عیشکم، لا اوحش‌الله من ابی لست انسی احبتی، والجفا لیس مذهبی سایه بر بندگان فکن، که تو مهتاب هر شبی سخنی گو، خمش مکن، که به غایت شکر لبی ما تسلیت عنکم، ما نسینا حقوقکم نصب عینی خیالکم لیس حسناه یختبی جان سوارست و فارسی، خر تن زیر ران او زشت باشد که زیر خر، کند این روح مرکبی …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۰۲

هذا سیدی، هذا سندی هذا سکنی، هذا مددی هذا کنفی، هذا عمدی هذا ازلی، هذا ابدی یا من وجهه، ضعف القمر یا من قده صعف‌الشجر یا من زارنی، وقت‌السحر یا من عشقه نور نظری گر تو بدوی، ور تو بپری زین دلبر جان، خود جان نبری ور جان ببری از دست غمش از مرده خری، والله بتری ایلا کلیمو ایلا …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۰۱

یا ساقی الحی اسمع سؤالی انشد فادی، واخبر بحال قالو تسلی، حاشا و کلا عشق تجلی من ذی‌الجلال العشق فنی، والشوق دنی والخمر منی، والسکر حالی عشق وجیهی، بحر یلیه والحوت فیه روح‌الرجال انتم شفایی، انتم دوایی انتم رجایی، انتم کمالی الفخ کامن، والعشق آمن والرب ضامن، کی لاتبالی عشق موبد، فتلی تعمد و انا معود، بأس‌النزال گفتم که: « …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۲۰۰

هذا طبیبی، عند الدوآء هذا حبیبی، عند الوء هذا لباسی، هذا کناسی هذا شرابی، هذا غذایی هذا انیسی، عندالفراق هذا خلاصی، عند البء قالوا تسلی، حاشا و کلا قلبی مقیم، وسط الوفء این کان احمد، قلبی تعمد روحی فداه، عند الفنء ان کان شاکی، یبغی هلاکی سمعا و طاعه ذا مشتهایی هذا سلحدار، لایدخل الدار الا بدینار، عند الابء مونی …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۱۹۹

الام طماعیه العاذل ولا رأی فی‌الحب للعاقل برادر، مرا در چنین بی‌دلی ملامت رها کن، اگر عاقلی یراد من‌الطبع نسیانکم و یا بی‌الطباع علی‌الناقل تو عاقل ازانی که عاشق نهٔ ترا قبله عشقست اگر مقبلی و انی لا عشق، من عشقکم نحولی و کل فتی ناحل به صورت فریبی مرا روز و شب ز جان برنخیزی که بس کاهلی و …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۱۹۸

گهی پرده‌سوزی، گهی پرده‌داری تو سر خزانی، تو جان بهاری خزان و بهار از تو شد تلخ و شیرین توی قهر و لطفش، بیا تا چه داری بهاران بیاید، ببخشی سعادت خزان چون بیاید، سعادت بکاری ز گلها که روید بهارت ز دلها به پیش افکند گل سر، از شرمساری گرین گل ازان گل یکی لطف بردی نکردی یکی خار …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۱۹۷

سیدی ایم هو کی، خذیدی ایم هو کی ارنی وجهک ساعه، نقتدی ایم هو کی من ردا اکرامکم، نرتدی ایم هو کی فی سناسیمائکم نهتدی، ایم هو کی خوش بود از جام تو، بیخودی ایم هو کی در صبوح از نقل تو، نغتدی ایم هو کی همچو مه در شهرها، شاهدی ایم هو کی از همه بیندت، مقتدی ایم هو …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۱۹۶

بار منست او بچه نغزی، خواجه اگرچه همه مغزی چون گذری بر سر کویش، پای نکونه که نلغزی حدثنی صاحب قلبی، طهرلی جلده کلبی اضحکنی نور فادی، اسکرنی شربه ربی وز در بسته چو برنجی، شیوه کنی زود بقنجی؟! شیوه مکن، قنج رها کن، پست کن آن سر، که بگنجی طاب لحبی حرکاتی، صار خساری برکاتی انت حیاتی و تعدی، …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۱۹۵

درهم شکن چو شیشه خود را، چو مست جامی بد نام عشق جان شو، اینست نیکنامی پرذوق، چون صراحی بنشین، اگر نشینی کن کالقدح مذیقا للقوم فی‌القیام عقل تو پای‌بندی، عشق تو سربلندی العقل فی‌الملام والعشق فی‌المدام الدیک فی صیاح، واللیل فی انهزام والصبح قد تبدی فی مهجهالضلام معشوق غیر ما، نی، جز که خون ما، نی هم جان کند …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۱۹۴

وقتت خوش ای حبیبی، بشنو بحق یاری ارحم حنین قلبی لا تسع فی ضراری دل را مکن چو خاره، مگزین ز ما کناره یا منیه الفاد، دار ولا تمار ساقی خاص روحی، در ده می صبوحی اللیل قد تولی و البدر فی‌التواری ای برده هوش ما را، یار آر دوش ما را اسقیتنا کسا صرفا علی‌الخمار مار را خراب کردی، …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۱۹۳

غدرالعشق فزلت قدمی مزج‌الفرقه دمعی بدمی و حنی‌القلب بما اورثنی ندما فی ندم فی ندم کره الحجب وجودی و نی اسفا لیت وجودی عدمی و سقی‌الصب و قد اسکرنی شرب القلب و ماذاق فمی ای صنم لطف ترا می‌دانم نیم ای دوست، بدان حد عجمی ز لطیفی تو، گر شکر ترا بدل اندیشم، ترسم برمی من کی باشم؟! که تو …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۱۹۲

لا یغرنک سد هوس عن رایی کم قصور هدمت من عوج الارآء اشتهی انصح لکن لسانی قفلت اننی انصح بالصمت علی الاخفاء این همه ترس و نفاق و دودلی باری چیست نه که در سایه و در دولت این مولایی؟! بیم ازان می‌کندت، تا برود بیم از تو یار ازان می‌گزدت، تا همه شکرخایی شمس تبریز شمعیست که غایب گردد …

بیشتر بخوانید »

غزل شمارهٔ ۳۱۹۱

کالی تیشی آینوسؤای افندی چلبی نیمشب بر بام مایی، تا کرا می‌طلبی گه سیه‌پوش و عصایی، که منم کالویروس گه عمامه و نیزه در کف که غریبم عربی چون عرب گردی، بگویی «فاعلاتن فلاعات ابصرالدنیا جمیعا فی قمیصی تختبی علت اولی نمودی خویش را با فلسفی چه زیان دارد ترا؟! تو یاربی و یاربی گر چنینی، گر چنانی، جان مایی …

بیشتر بخوانید »