خانه | دیوان حافظ | مثنویات | مثنوی ۱- الا ای آهوی وحشی کجایی

مثنوی ۱- الا ای آهوی وحشی کجایی

الا ای آهوی وحشی کجایی مرا با توست چندین آشنایی
دو تنها و دو سرگردان دو بیکس دد و دامت کمین از پیش و از پس
بیا تا حال یکدیگر بدانیم مراد هم بجوییم ار توانیم
که می‌بینم که این دشت مشوش چراگاهی ندارد خرم و خوش
که خواهد شد بگویید ای رفیقان رفیق بیکسان یار غریبان
مگر خضر مبارک پی درآید ز یمن همتش کاری گشاید
مگر وقت وفا پروردن آمد که فالم لا تذرنی فردا آمد
چنینم هست یاد از پیر دانا فراموشم نشد، هرگز همانا
که روزی رهروی در سرزمینی به لطفش گفت رندی ره‌نشینی
که ای سالک چه در انبانه داری بیا دامی بنه گر دانه داری
جوابش داد گفتا دام دارم ولی سیمرغ می‌باید شکارم
بگفتا چون به دست آری نشانش که از ما بی‌نشان است آشیانش
چو آن سرو روان شد کاروانی چو شاخ سرو می‌کن دیده‌بانی
مده جام می و پای گل از دست ولی غافل مباش از دهر سرمست
لب سر چشمه‌ای و طرف جویی نم اشکی و با خود گفت و گویی
نیاز من چه وزن آرد بدین ساز که خورشید غنی شد کیسه پرداز
به یاد رفتگان و دوستداران موافق گرد با ابر بهاران
چنان بیرحم زد تیغ جدایی که گویی خود نبوده‌ست آشنایی
چو نالان آمدت آب روان پیش مدد بخشش از آب دیده خویش
نکرد آن همدم دیرین مدارا مسلمانان مسلمانان خدا را
مگر خضر مبارک‌پی تواند که این تنها بدان تنها رساند
تو گوهر بین و از خر مهره بگذر ز طرزی کن نگردد شهره بگذر
چو من ماهی کلک آرم به تحریر تو از نون والقلم می‌پرس تفسیر
روان را با خرد درهم سرشتم وز آن تخمی که حاصل بود کشتم
فرحبخشی در این ترکیب پیداست که نغز شعر و مغز جان اجزاست
بیا وز نکهت این طیب امید مشام جان معطر ساز جاوید
که این نافه ز چین جیب حور است نه آن آهو که از مردم نفور است
رفیقان قدر یکدیگر بدانید چو معلوم است شرح از بر مخوانید
مقالات نصیحت گو همین است که سنگ‌انداز هجران در کمین است

درباره حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد بن بهاءالدّین حافظ شیرازی (حدود ۷۲۷ – ۷۹۲ هجری قمری برابر با ۷۰۶ - ۷۶۹ هجری شمسی)، شاعر بزرگ سدهٔ هشتم ایران (برابر قرن چهاردهم میلادی) و یکی از سخنوران نامی جهان است. بیش‌تر شعرهای او غزل هستند که به‌غزلیات حافظ شهرت دارند. گرایش حافظ به شیوهٔ سخن‌پردازی خواجوی کرمانی و شباهت شیوهٔ سخنش با او مشهور است او از مهمترین تأثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته می‌شود. در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبان‌های اروپایی ترجمه شد و نام او بگونه‌ای به‌محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت. هرساله در تاریخ ۲۰ مهرماه مراسم بزرگداشت حافظ در محل آرامگاه او در شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی برگزار می‌شود. در ایران این روز را روز بزرگداشت حافظ نامیده‌اند.

۸ دیدگاه

  1. سلام

    شعر بسیار زیبایی ست.پیشنهاد می کنم این شعر رو با صدای شکیلا بشنوید

  2. به نظر میرسد بعضی از ابیات (که در سایر نسخ) وجود دارد در این جا ذکر نگردیده است. نظیر:
    بعد از بیت دوازدهم (در بالا)،
    ولی تا جان بود در تن بکوشم …. بود کز جام او یک جرعه نوشم

  3. احسنت.بسیار کامل است زحمت کشداید.کارع هم بر مثنوی مولانا بکنید.دعا .هم.بادراقاتان باشد.خدا یارشما باشد
    .دوستار شما سوسن مهدوی.o ma
    karemasnave

  4. در دیوان حافظ به تصحیح دکتر قاسم غنی و علامه قزوینی دقیقا همین ابیات اورده شده

  5. سلام
    شعر زيبايي ست و فكر مي كنم كه بيت آخرش اشاره به داستان مولوي داشته باشه

  6. پیشنهاد می کنم این شعر رو با صدای فرامرز اصلانی بشنوید

  7. نیاز من چه وزن آرد بدین ساز که خورشید غنی شد کیسه پرداز
    تو گوهر بین و از خر مهره بگذر ز طرزی کن نگردد شهره بگذر
    چو من ماهی کلک آرم به تحریر تو از نون والقلم می‌پرس تفسیر
    روان را با خرد درهم سرشتم وز آن تخمی که حاصل بود کشتم
    فرحبخشی در این ترکیب پیداست که نغز شعر و مغز جان اجزاست
    بیا وز نکهت این طیب امید مشام جان معطر ساز جاوید
    چو نالان آمدت آب روان پیش مدد بخشش از آب دیده خویش
    این چند بیت اگه کسی می تونه یه کم توضیح بده ممنون

  8. من این شعر را با صدای تمام خوانندگانی که دوستان ذکر کردند، شنیده ام اما صدای محمد معتمدی واقعاً اجرای دیگریست. از دستتان رفته است اگر آن را گوش ندهید. فکر کنم بتوان آن را از یوتوب پیدا کرد.
    با این اسم آنرا جستجو کنید: VideoDutch Flamenco Biennale 2011 Qasida 1a plus 1b
    این کنسرت، با اجرای دو گروه مختلف انجام شده که یک گروه، گروهی اسپانیایی هستند که سبک فلامنکو را اجرا می کنند و گروه دیگر، یک گروه سنتی ایرانی است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به صورت خودکار کلمات فینگلیش را به فارسی تبدیل کن. در صورتی که می‌خواهید انگلیسی تایپ کنید Ctrl+g را فشار دهید.